Mieszkanie na takim super-osiedlu jak moje ma jeden wielki minus: konieczność przebywania z socjopatami, których koszmarne cechy podkreśla system tzn." wspólnoty". Na zebraniach "wspólnoty" każdy szczegół omawiany jest godzinę i w końcu nie ma czasu na przegłosowanie najważniejszych punktów. Każdego też irytuje coś innego, bo przecież "punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia."

Osobiście jestem za tworzeniem osiedli osobnych dla ludzi z dziecmi, uwielbiających psy czy nienawidzących zarówno psów, kotów jak i dzieci. Bo mnie, osobę bezdzietną niemożliwie wkurzają rozjechane wózkami alejki. Nie wiem czym oni te dzieci teraz wożą, hammerami? Na pewno czymś podobnych, a hammerami do przedszkola. Swoją drogą najlepsi są ci znudzeni ojcowie, którzy jak na apel w sobotę krążą z wózkami po osiedlu i mają miną po tytułem: "jestem wspaniałym ojcem, wygospodarowałem czas na spacer w sobotę."
Socjopaci ustawili na terenach zielonych tabliczki z przekreślonym psem. Dla psów ustanowiono osobny park, ale TAM ścieżki są rozjechane jeszcze bardziej przez te stu kilogramowe wózki. Czy mogę dać tabliczkę z przekreślonym dzieckiem? Albo taką, która dopuszcza ruch wózka do 30 kg?

Wolałabym osiedle bez dzieci za to z psami i odpowiedzialnymi właścicielami, którzy po nich sprzątają. Bez wrzasków w niedzielę rano i stukotu cholernych drewnianych kaczuszek o chodnik, kiedy próbuję pospać dłużej niż do 9 rano.

W Kanadzie był taki system i mój ojciec, chociaż na początku uważał to za faszyzm w końcu się przyzywczaił i jako kawaler, bez psa, dzieci i kotów korzystał z ciszy i czystości otoczenia.

---

rubia

---

wr0na

---

AEL

---